Dlaczego? Czyli nasza motywacja
“Quomodo autem invocabunt, in quem non crediderunt? aut quomodo credent sine praedicante?”
/A jakże będą wzywać tego, w którego nie uwierzyli? Albo jak uwierzą, jeśli nikt im nie będzie głosił?/
[Św. Augustyn „Wyznania”]
„Misja ad gentes wymaga zaangażowania wszystkich wiernych. Już od początków chrześcijaństwa świeccy — jako osoby, rodziny i wspólnoty — uczestniczyli w szerzeniu wiary. Sobór Watykański II potwierdził tę tradycję w swojej charakterystyce misyjnego charakteru całego Ludu Bożego i szczególnie apostolatu świeckich, podkreślając ich specyficzny wkład w działalność misyjną.
Potrzeba udziału wszystkich wiernych nie jest tylko kwestią skuteczności apostolatu, lecz jest prawem i obowiązkiem wynikającym z ich chrzcielnej godności, przez którą „wierni uczestniczą, ze swej strony, w potrójnej misji Chrystusa jako Kapłana, Proroka i Króla”.
Dlatego są zobowiązani i mają prawo, zarówno jednostki, jak i stowarzyszenia, do działania, by orędzie zbawienia było poznawane i przyjęte przez wszystkich ludzi na całym świecie. Ich współpraca w dziele misyjnym Kościoła jest wyrazem dojrzałości wiary i odpowiedzialności chrześcijańskiej.”
[Jan Paweł II Redemptoris missio, nr 71]
Dlaczego? Czyli nasza motywacja
“Quomodo autem invocabunt, in quem non crediderunt? aut quomodo credent sine praedicante?”
/A jakże będą wzywać tego, w którego nie uwierzyli? Albo jak uwierzą, jeśli nikt im nie będzie głosił?/
[Św. Augustyn „Wyznania”]
Ikona Rozesłania
„Misja ad gentes wymaga zaangażowania wszystkich wiernych. Już od początków chrześcijaństwa świeccy — jako osoby, rodziny i wspólnoty — uczestniczyli w szerzeniu wiary. Sobór Watykański II potwierdził tę tradycję w swojej charakterystyce misyjnego charakteru całego Ludu Bożego i szczególnie apostolatu świeckich, podkreślając ich specyficzny wkład w działalność misyjną.
Potrzeba udziału wszystkich wiernych nie jest tylko kwestią skuteczności apostolatu, lecz jest prawem i obowiązkiem wynikającym z ich chrzcielnej godności, przez którą „wierni uczestniczą, ze swej strony, w potrójnej misji Chrystusa jako Kapłana, Proroka i Króla”.
Dlatego są zobowiązani i mają prawo, zarówno jednostki, jak i stowarzyszenia, do działania, by orędzie zbawienia było poznawane i przyjęte przez wszystkich ludzi na całym świecie. Ich współpraca w dziele misyjnym Kościoła jest wyrazem dojrzałości wiary i odpowiedzialności chrześcijańskiej.”
[Jan Paweł II Redemptoris missio, nr 71]